خانه / علوم انسانی / علوم سیاسی / پایان نامه کارشناسی ارشد با عنوان نقش اوراسیاگرایی در سیاست خارجی روسیه

پایان نامه کارشناسی ارشد با عنوان نقش اوراسیاگرایی در سیاست خارجی روسیه

 

نقش اوراسیاگرایی در سیاست خارجی روسیه

فهرست مطالب

عنوان                                                                                                                                                                                          صفحه

چکیده فارسی: ‌ح

چکیده انگلیسی.. ‌ط

مقدمه: ۱

ضرورت و اهمیت موضوع. ۳

اهداف پژوهش… ۴

سوالات تحقیق. ۴

 فرضیه های تحقیق. ۴

روش پژوهش… ۵

تعریف مفاهیم. ۵

 پیشینه پژوهش… ۶

 محدوده ی مکانی.. ۱۱

محدوده ی زمانی.. ۱۱

سازماندهی پژوهش… ۱۱

فصل دوم:مبانی نظری پژوهش (رئالیسم تهاجمی) ۱۲

مقدمه. ۱۴

بایسته های اساسی نظریه رئالیسم تهاجمی.. ۱۴

واقع گرایی.. ۱۵

نقد رئالیسم کلاسیک… ۱۷

نوواقع‎گرایی.. ۱۸

نقد نظریه ی  نوواقع گرایی.. ۲۲

واقع گرایی نو کلاسیک… ۲۳

تفاوت واقع‎گرایی نئوکلاسیک با رئالیسم کلاسیک… ۲۵

واقع گرایان تهاجمی.. ۲۶

قدرت های بزرگ و علل انگیزه های تهاجمی.. ۲۷

واقع گرایی تهاجمی و سیاست خارجی.. ۳۰

اوراسیاگرایی و سیاست تهاجمی روسیه. ۳۴

فصل سوم: اوراسیاگرایی.. ۳۷

مقدمه. ۳۸

اوراسیاگرایی کلاسیک… ۳۹

اوراسیاگرایی نو. ۴۱

رهبران فکری نواوراسیاگرایی.. ۴۴

ویژگی های اصلی نواوراسیاگرایی.. ۴۵

نگاهی به نواوراسیاگرایی دوگین.. ۴۶

اوراسیا گرایی و بایسته های سیاست خارجی.. ۴۷

نتیجه گیری.. ۴۹

فصل چهارم: اصول  سیاست خارجی روسیه. ۵۰

مقدمه. ۵۱

گذری بر ژئوپلتیک روسیه. ۵۱

روسیه در جستجوی هویت از دست رفته. ۵۳

مناظره های هویتی روسیه. ۵۴

روسیه پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی.. ۵۸

دکترین نظامی روسیه. ۵۹

نخستین دکترین نظامی روسیه. ۵۹

دومین دکترین نظامی روسیه. ۶۰

سومین دکترین نظامی روسیه. ۶۲

رئالیسم روسی و دکترین های نظامی.. ۶۳

گذری بر زندگی پوتین.. ۶۸

بنیادهای سیاست خارجی پوتین.. ۶۸

اقدامات پوتین در قالب رویکرد اوراسیاگرایی.. ۶۹

سیاست خارجی روسیه در دوره پوتین.. ۷۱

محورهای  تهاجم وارانه ی سیاست های پوتین.. ۷۵

نتیجه گیری.. ۷۸

فصل پنجم: نقش اوراسیاگرایی در سیاست خارجی روسیه. ۱۰۱

مقدمه. ۸۰

نقش اوراسیاگرایی در سیاست خارجی روسیه. ۸۰

اهمیت قفقاز و آسیای مرکزی برای روسیه. ۸۲

کشورهای مستقل مشترک المنافع. ۸۳

اهداف روسیه از تشکیل CIS. 84

اهداف اقتصادی روسیه در CIS. 84

اهداف امنیتی و سیاسی روسیه در CIS. 84

اهداف فرهنگی = اجتماعی.. ۸۵

شکل گیری و تأسیس سازمان منطقه های گوآم. ۸۶

اهداف اقتصادی گوام. ۸۸

اهداف سیاسی و امنیتی گوام. ۸۸

سطح بین المللی.. ۸۹

سطح منطقه ای.. ۹۰

سطح داخلی.. ۹۰

تأثیر اوراسیاگرایی بر روابط روسیه و آمریکا ۹۰

جنگ سرد جدید. ۹۳

الگوی چین در سیاست خارجی روسیه. ۹۶

چند قطبی یا چند جانبه گرایی.. ۹۸

نقش انرژی سیاست خارجی روسیه. ۱۰۰

اتحادیه ی اروپا ۱۰۱

ایران. ۱۰۲

روسیه و خاورمیانه. ۱۰۳

روسیه درسوریه. ۱۰۷

فصل ششم:نتیجه گیری و چشم انداز آینده ۱۳۲

نتیجه گیری و چشم انداز آینده ۱۱۰

منابع و مآخذ. ۱۱۵

فارسی:

فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی نقطه ی عطفی برای تغییر ماهیت نظام بین الملل از دوقطبی به تک قطبی و همچنین تقلای کشور روسیه برای بدست آوردن ثبات و امنیت بود. روسیه در جستجوی هویت از دست رفته ی خویش به این واقعیت دست یافت که سیاست آتلانتیک گرایی و دنباله روی از تک قطب نه تنها دردی از آن دوا نکرد، بلکه سبب انحطاط و سرخوردگی هر چه بیشتر آن در سطح داخلی و خارجی شد. اما با روی کار آمدن پوتین پنجره ای از امید به روی مردم روسیه گشوده شد و اتخاذ رویکرد اوراسیاگرایی از سال ۲۰۰۰ میلادی، سبب جلب توجه روسیه به کشورهای حوزه ی آسیای مرکزی و قفقاز شد و از آن پس، روسیه نه تنها  از تک قطب دنباله روی نمی کند بلکه با ابزاری همچون انرژی، تشکیل اتحادیه ها و سلطه بر جمهوری های بازمانده از شوروی آن را به چالش نیز می کشد و از سوی دیگر رویکرد اوراسیاگرایی روحیه ی تهاجمی را نیز در روسیه افزایش داده است؛ لذا، پژوهش حاضر با بهره گیری از رویکرد رئالیسم تهاجمی در صدد پاسخ به این سوال است که،  نقش و تأثیرات نگرش اوراسیاگرایی در سیاست خارجی روسیه چیست؟ روسیه برای اجرای سیاست اوراسیاگرایی در سه سطح  بین المللی، منطقه ای و ملی با چه چالش ها و فرصت هایی روبرو است؟ فرضیه ی نویسنده این است که اوراسیاگرایی به عنوان یک رویکرد محبوب در میان اکثر مردم روسیه با نگاهی ویژه به کشورهای استقلال یافته از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، سعی در تأمین منافع ملی روسیه و تثبیت جایگاه آن در عرصه ی بین المللی از طریق ایجاد اتحادیه های منطقه ای، همگرایی با کشورهای مشترک المنافع و معرفی روسیه به عنوان یک قطب رقیب در برابر هژمون، است. روش جمع آوری اطلاعات این رساله، کتابخانه ای و یافته های تحقیق عمدتاً به شیوه ای توصیفی- تحلیلی مورد بررسی قرار گرفته است.

 

واژگان کلیدی: اوراسیاگرایی، سیاست خارجی روسیه، نظام بین الملل، رئالیسم تهاجمی، کشورهای مستقل مشترک المنافع.

چکیده انگلیسی

Abstract

The Role Of Eurasianism In Russia Foreign Policy

Samira Talebi

 

The Collapse of the USSR was a turning point for changing the nature of the international system from bipolar to unipolar and Russia and also the striving to achieve stability and security. Russia in search of its lost identity found this fact that the following of Atlantics policy and Uni polar not only has no benefits but also caused degeneration and more frustrated in its domestic and foreign. But with the rise of Putin, a window of hope has opened for Russian and the Eurasians’ approach, from 2000, led attention to the countries of Central Asia and the Caucasus in Russia. So, Russia does not obey America and with tools such as energy, unionization and domination on legacy of Soviet also takes on the challenge and the adaptation of Eurasian approach has improved the aggressive mood in Russian too. Therefore, this study utilizes realism offensive approach that seeks to answer the question, what is the impact of Eurasians’ attitude in Russian foreign policy? Which challenges and opportunities are there for Russia in implementing Eurasian Policy at three levels:  international, regional and national? The author’s hypothesis is that Eurasianism as a popular approach among Russian, with a special focus on the states of the Soviet Union, Trying to provide Russia’s national interests and stabilize its position in the international arena through the creation of a regional union, convergence with CIS and a rival pole of hegemony. The method of collecting data for this thesis is library and research findings have been studied mainly descriptive and analytical manner.

 

Keywords: Eurasianism, Russia Foreign Policy, International System, Offensive Realism, Commonwealth of Independent States (CIS).

مقدمه:

فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی پیامدهای منفی زیادی را برای روسیه در حوزه های مختلفِ ژئوپلیتیکی و ژئواکونومیکی به همراه داشت و علاوه بر این سبب تحولات گسترده ای در سه سطوح مختلف بین المللی، منطقه ی اوراسیا و همچنین اوضاع داخلی کشور روسیه شد. با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، نظام بین الملل یک سر قطب خود را از دست داد و آن را به هژمون آمریکا واگذار کرد. بنابراین نظام دوقطبی تبدیل به یک قطب تبدیل شد و بازیگران زیادی در این بازی قدرت، متضرّر شدند.

در سطح منطقه ای، کشورهای زیر سلطه ی شوروی نفس تازه ای کشیدند و برای نشان دادن استقلال و حاکمیت خود، درهای روابط تجاری و سیاسی را به روی کشورهای مختلف از جمله آمریکا گشودند اما معضلی که این کشورها با آن روبرو هستند، کشمش و درگیری های بین آمریکا و روسیه است. روسیه این جمهوری ها را حیات خلوت خود می پندارد و در صدد دستیابی به امپراتوری دوره ی شوروی است اما در مقابل پانزده کشور بازمانده، از سلطه ی روسیه واهمه دارند بدین سان برای جلوگیری از این سلطه گری، تدابیر زیادی را اندیشیده اند.

اما در  سطح داخل روسیه نیز، یادگاری که از شوروی باقی مانده بود چیزی جز اوضاع بد اقتصادی، بی هویتی، فلاکت و بدبختی نبود. روی کار آمدن یلتسین پس از فروپاشی  نیز نه تنها اوضاع را بهبود نبخشید بلکه سست بودن شخصیت وی، اوضاع را وخیم تر از پیش کرد. اما در این میان روی کار آمدن پوتین، نقطه عطفی در سیاست های داخلی و خارجی این کشور پس از جنگ سرد به شمار می آید. پوتین کوشیده است از یک سو با حل بحران های داخلی، ثبات و انسجام را به روسیه بازگرداند و از سوی دیگر با بیرون آوردن روسیه از لاک خویش با رویکردی پیشرونده و تهاجمی در برابر محدودیت هایی که عمدتاً غرب با توسعه طلبی خود علیه روسیه پدید آورده است، بایستد. هدف پوتین از این رویه ها بازگرداندن بلندآوازگی گذشته ملت روسیه و بازیابی روسیه به عنوان یک  قدرت جهانی است. در این راستا می توان گفت رویکرد تهاجمی پوتین در سیاست خارجی، واکنشی در برابر وادادگی یلتسین در برابر غرب و به ویژه آمریکا بوده است.

پوتین با برگزیدن سیاست اوراسیاگرایی و در کنار آن توجه به رویکرد پراگماتیستی تلاش کرد تا اوضاع سیاسی و اقتصادی کشور  را بهبود بخشد و در این امر تا حدودی نیز موفق شد. این رویکرد برخلاف دوره ی یلتسین سبب شد تا پوتین، اولویت سیاست خارجی خود را به کشورهای منطقه و حوزه اوراسیا بدهد. در راستای نایل شدن به این هدف، تلاش کرد با تشکیل اتحادیه های مختلف از جمله اتحادیه کشورهای مستقل مشترک المنافع یا دیگر اتحادیه ها علاوه بر حفظ حاکمیت و سلطه ی خود بر کشورهای منطقه، نوعی بازدارندگی در مقابل ایالات متحده آمریکا نیز ایجاد کند. زیرا این کشورها به عنوان حیات خلوت روسیه، نقش حیاتی در تأمین امنیت روسیه دارند و هر نوع درگیری در آن ها اوضاع روسیه را دچار چالش می کند. بنابراین روسیه با اتخاذ این سیاست و رفتار پراگماتیستی تلاش دارد سلطه و روابط خود با جمهوری های سابق بازمانده از شوروی را حفظ کند و علاوه بر این در هر نوع احساس ناامنی از روابط این جمهوری های با دشمنان خود، به ویژه آمریکا، واکنش لازم را اعمال کند.

تبیین مسئله:

نظام بین الملل عرصه ی روابط و تعامل است،گاه این روابط با صلح و آرامش و گاه با تعارض و کشمکش همراه است. در این راستا کشورها برای تعریف و شناساندن خود در عرصه ی بین المللی به ایدئولوژی ها و رویکردهایی متوصل می شوند که می تواند سبب ارتقا یا تنزل جایگاه آنها گردد. فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی نقطه ی عطفی برای تغییر ماهیت نظام بین الملل – از دوقطبی به تک قطبی-  وهمچنین تقلای کشور روسیه در تعریف هویت از دست رفته ی خود بود که مقدمات ورود مباحث و رویکردهای جدید به عرصه ی بین الملل را فراهم آورد.

روسیه در جستجوی هویت از دست رفته ی خویش به این واقعیت دست یافت که سیاست آتلانتیک گرایی و دنباله روی از تک قطب نه تنها دردی از آن دوا نکرد بلکه سبب انحطاط و سرخوردگی هر چه بیشتر آن در سطح داخلی و خارجی نیز شد؛ بنابراین با روی کار آمدن پوتین نقطه ی عطف دیگری در سیاست خارجی روسیه مطرح شد که با افزایش قیمت نفت و مدیریت استراتژیک پوتین، اوضاع اقتصادی روسیه بهبود یافت. اما سیاست و نگرش اتخاذ شده در روسیه، ناشی از اعتماد به نفسی بود که کسب کرده بود، این امر نه تنها قدرت مانور روسیه را در سطح منطقه افزایش داد بلکه زمینه های روبرو شدن با آمریکا و به چالش کشیدن نظام تک قطبی را نیز به دست داد.

قیمت:   ۱۲۰۰۰ تومان

 

فرمت

مطلب مشابه

پایان نامه کارشناسی ارشد با عنوان تکثیر جمعیت در فقه اسلامی (مبانی و سیاست‌ها)

پایان نامه کارشناسی ارشد رشته مذاهب فقهی   عنوان: تکثیر جمعیت در فقه اسلامی (مبانی …