خانه / تربیت بدنی / دانلود پایان نامه با عنوان  مقایسه یک شیوه جدید همسان سازی فعالیت الکترومایوگرافی عضلات زانو در راه رفتن با شیوه همسان سازی مبتنی بر ماکزیمم انقباض ایزومتریک

پایان نامه کارشناسی ارشد با عنوان  مقایسه یک شیوه جدید همسان سازی فعالیت الکترومایوگرافی عضلات زانو در راه رفتن با شیوه همسان سازی مبتنی بر ماکزیمم انقباض ایزومتریک

دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی

گروه آموزشی تربیت بدنی

پایان نامه برای دریافت درجه کارشناسی ارشد در رشته تربیت بدنی گرایش  بیومکانیک ورزشی

 عنوان:

 مقایسه یک شیوه جدید همسان سازی فعالیت الکترومایوگرافی عضلات زانو در راه رفتن با شیوه همسان سازی مبتنی بر ماکزیمم انقباض ایزومتریک

 

 

چکیده:

در بررسی­های الکترومیوگرافی نرمال­سازی سیگنال­ها برای اینکه از قابلیت مقایسه و تفسیر برخوردار باشند مورد قبول همگانی است. اما به دلیل فقدان یک روش استاندارد برای نرمال سازی تفاوت های زیادی در روش نرمال سازی وجود دارد.  این تفاوت ها به روش اندازه گیری سیگنال مرجع مربوط است. هدف از اجرای این مطالعه مقایسه پایایی سه روش نرمال­سازی انقباض زیر بیشینه، انقباض بیشینه پویا و حداکثر انقباض ارادی ایزومتریک برای نرمال سازی فعالیت عضلات اندام تحتانی بود. روش: چهارده نفر از دانشجویان دانشگاه بوعلی سینا به طور تصادفی از میان افراد در دسترس در این مطالعه شرکت کردند. میانگین سن، قد و جرم به ترتیب (۲۴٫۵سال)، (۱۶۵٫۲) و (۵۵٫۹) بود. برای ثبت فعالیت الکترومیوگرافی عضلات از الکترودهای سطحی دو قطبی و دستگاه ۱۶ کاناله EMG مدل MA-300-16 (با فرکانس ۲۵۰۰هرتز، پهنای باند ۱۲۵۰، فیلتر میان گذر ۱۰-۵۰۰ و فیلتر ناچ ۵۰ هرتز) و از چهار دوربین Vicon مدل MX T-series camera برای جدا کردن فازهای حرکتی با فرکانس ۲۰۰هرتز استفاده شد. از چند روش مختلف برای به دست آوردن سیگنال مرجع استفاده شد که عبارتند از جمله برای عضله راست رانی روش های حمل بار با ۲۰% وزن بدن در وضعیت خوابیده روی تخت، پرش سارجنت و اسکات با ۷۰% یک تکرار بیشینه، عضله پهن داخلی و پهن خارجی روش­های حمل بار با ۲۰% وزن بدن در وضعیت خوابیده روی تخت و اسکات با ۷۰% یک تکرار بیشینه، عضله دوقلوی خارجی و داخلی روش­های پرش سارجنت و حمل بار با ۲۰% وزن بدن در وضعیت ایستاده و برای عضله درشت­نئی قدامی حمل بار با ۲۰% وزن بدن در وضعیت نشسته روی صندلی و روش مرسوم MVIC. الکترودها روی عضلات راست رانی، پهن داخلی، پهن خارجی، دوقلوی خارجی؛ دوقلوی داخلی و درشت­نئی قدامی بر اساس دستورالعمل SENIAM قرار داشتند. برای تجزیه و تحلیل­های آماری از آنالیز واریانس با اندازه­های تکراری،  ANOVA چند متغیره و آزمون T همبسته استفاده شد. همچنین برای پایایی داده­ها از ICC و ضریب تغییر (CV) استفاده شد. نتایج: برای عضله راست رانی مقادیر ضریب تغییرات برای سه روش اسکات، حمل بار و پرش سارجنت به ترتیب ۶/۳۰، ۶/۴۰ و ۴/۲۰، ICC نیز برای این سه روش ذکر شده به ترتیب ۹۷/۰، ۹۷/۰ و ۹۶/۰ بود. همبستگی بین دو تکرار در روش اسکات (۷۳/۰ تا ۹۳/۰)، برای حمل بار(۹۷/۰ تا ۹۸/۰) و برای پرش سارجنت(۷۲/۰ تا ۹۵/۰) بود. مقادیر CV و ICC برای عضله پهن داخلی  به ترتیب در روش­های حمل بار و اسکات ۶/۲۹ و ۲/۳۹، ۹۷/۰ و ۹۸/۰ بود. همبستگی بین تکرارها در دو روش حمل بار و اسکات نیز به ترتیب (۹۵/۰ تا ۹۶/۰) و (۹۴/۰ تا ۹۸/۰) به دست آمد.برای عضله پهن خارجی میزان CV و ICC نیز در دو روش حمل بار و اسکات نیز به ترتیب ۸/۲۵ و ۲/۲۷، ۹۶/۰ و ۹۰/۰ بود. همبستگی بین دو تکرار در روش حمل بار (۷۹/۰ تا ۹۳/۰) و برای روش اسکات (۹۰/۰ تا ۹۵/۰) بود. برای عضله دوقلوی خارجی و داخلی نیز در روش حمل بار و پرش سارجنت میزان CV نیز به ترتیب(۴۲ و۳۷) و(۲۹و ۳۸) و مقدار ICC نیز به ترتیب (۹۶/۰و ۹۳/۰)و (۹۷/۰و ۹۶/۰) بود. میزان همبستگی بین تکرارها برای عضله دوقلوی خارجی در دو روش حمل بار و پرش سارجنت به ترتیب (۸۵/۰ تا ۸۸/۰) و (۹۵/۰ تا ۹۷/۰)  وبرای عضله دوقلوی داخلی این مقدارها در این روش ها به ترتیب (۷۵/۰ تا ۹۴/۰) و (۷۸/۰ تا ۸۶/۰) بود. در عضله درشت­نئی قدامی در دو روش حمل بار و MVIC به ترتیب میزان CV, ICC ،  ۳۸ و ۳۳ ، ۹۷/۰ و ۹۶/۰بود. همبستگی بین تکرارها برای این عضله در دو روش حمل بار و MVIC به ترتیب (۹۶/۰ تا ۹۹/۰) و (۹۶/۰ تا ۹۷/۰) بود. برای عضله راست رانی نیز روش پرش سارجنت به دلیل مقدار ضریب تغییرات کمتر در اولویت قرار داشت . برای عضله پهن داخلی به دلیل ضریب تغییرات کوچکتر پیشنهاد می­شود. در عضله پهن خارجی به دلیل اینکه مقدار تمامی فاکتور خیلی به هم نزدیک بود برای جلوگیری از خستگی بیشتر و کاهش زمان روش MVIC پیشنهاد می­شود. با در نظر گرفتن تمامی فاکتورها برای عضله دوقلوی خارجی و دوقلوی داخلی به دلیل شدت فعالیت بیشتر در پرش سارجنت نسبت به حمل بار، پرش سارجنت پیشنهاد می­شود. برای عضله درشت­نئی قدامی نیز با توجه به ضریب تغییرات کوچکتر در روش MVIC استفاده از این روش در اولویت قرار داشت. اگرچه مقادیر در تمامی فاکتورها نیز در سایر تست ها برای تمامی عضلات نیز قابل قبول بود.

واژه­های کلیدی: نرمالسازی –  الکترومایوگرافی عضلات مفصل زانو –  راه رفتن

 

فهرست مطالب

فصل اول

۱-۱ مقدمه ۱

۱-۲ بیان مسئله ۲

۱-۳ اهمیت و ضرورت انجام پژوهش ۳

۱-۴ هدف تحقیق ۴

۱-۵ فرضیه‌های پژوهش ۴

۱-۶ روش اجرای پژوهش ۴

۱-۷ تعریف واژگان عملیاتی ۵

فصل دوم

۲-۱ مقدمه ۹

۲-۲ الکترومیوگرافی ۹

۲-۲-۱ تاریخچه الکترومیوگرافی سطحی ۹

۲-۲-۲ منشاء سیگنال ۱۳

۲-۲-۲-۱ واحد حرکتی ۱۳

۲-۲-۲-۲ قابلیت تحریک غشاء های عضلانی ۱۴

۲-۲-۲-۳ تولید سیگنال EMG 15

2-2-2-4 فاکتورهای موثر بر سیگنال EMG 16

2-2-3 پردازش سیگنال- نرمالیزه کردن دامنه ۱۷

۲-۲-۳-۱ مفهوم نرمالسازی MVIC 17

2-2-3-2 مزایای نرمال سازی از طریق MVIC 18

2-2-3-3 موانع موجود در راه نرمال سازیMVIC 19

2-2-4 نرمال سازی دامنه با میانگین داخلی و ارزش حداکثر ۲۰

۲-۲-۵ دیگر روشهای نرمالسازی ۲۰

۲-۳ آناتومی عضلات ۲۱

۲-۳-۱ عضله راست رانی ۲۱

۲-۳-۲ عضله پهن خارجی ۲۲

۲-۳-۳ عضله پهن داخلی ۲۲

۲-۳-۴ عضله درشتنئی قدامی ۲۳

۲-۳-۵ عضله دوقلو ۲۴

۲-۴ بیومکانیک راه رفتن ۲۴

۲-۵ مراحل چرخه راه رفتن ۲۵

۲-۵-۱ رویدادهای مرحله استقرار ۲۷

۲-۵-۱-۱ زیرشاخههای مرحله استقرار ۲۹

۲-۵-۱-۲ رویدادهای مرحله نوسان ۳۰

۲-۶ الگوی فعالیت عضلانی در حین یک سیکل کامل راه رفتن ۳۱

۲-۷ سابقه تحقیق ۳۱

فصل سوم

۳-۱ مقدمه ۳۷

۳-۲ نوع تحقیق ۳۷

۳-۳ جامعه آماری و نحوه گزینش آزمودنیها ۳۷

۳-۳-۱ شرایط ورود به آزمون ۳۷

۳-۴ متغیرهای تحقیق ۳۸

۳-۴-۱ متغیرهای مستقل ۳۸

۳-۴-۲ متغیرهای وابسته ۳۸

۳-۵ ابزار اندازهگیری و روشها ۳۸

۳-۵-۱ اندازهگیری متغیرهای آنتروپومتریک ۳۸

۳-۵-۲ اندازه‌گیری الکترومایوگرافی ۳۸

۳-۵-۲-۱ عضلات و محل نصب الکترودها ۳۹

۳-۵-۲-۲ وظایف حرکتی ۴۰

۳-۵-۳ اندازه‌گیری کینماتیکی ۴۰

۳-۶ روش اجرا ۴۱

۳-۷ تجزیه و تحلیل دادههای الکترومیوگرافی ۴۳

۳-۸ ابزار تحقیق ۴۶

فصل چهارم

۴-۱ مقدمه ۵۱

۴-۲ مقایسه شدت فعالیت عضلات در روشهای مختلف نرمالسازی ۵۲

۴-۲-۱ شدت فعالیت عضله راست رانی در سه روش مختلف نرمالسازی ۵۲

۴-۲-۲ فعالیت عضله پهن داخلی در تمرین اسکات و حمل بار ۵۳

۴-۲-۳ فعالیت عضله پهن خارجی در دو روش حمل بار و تمرین اسکات ۵۴

۴-۲-۴ فعالیت عضله دوقلوی داخلی هنگام پرش سارجنت و تحمل وزن روی پنجهها ۵۵

۴-۲-۵ فعالیت عضله دوقلوی خارجی در دو روش مختلف نرمالسازی. ۵۵

۴-۲-۶ فعالیت عضله درشتنئی قدامی در دو روش حمل بار و MVIC در برابر مقاوت ۵۶

۴-۳ پایایی اندازهگیری RMS بیشینه عضله در روشهای مختلف ۵۷

۴-۳-۱ پایایی روشهای اندازهگیری RMS بیشینه فعالیت عضله راست رانی ۵۷

۴-۳-۲ پایایی روشهای اندازهگیری RMS بیشینه فعالیت عضله پهن خارجی و پهن داخلی در روشهای اسکات و حمل بار ۵۸

۴-۳-۳ پایایی روشهای اندازهگیری RMS بیشینه عضله دوقلوی خارجی و داخلی ۶۰

۴-۳-۴ پایایی اندازهگیری RMS بیشینه برای عضله درشتنئی قدامی در دو روش حمل بار و MVIC 62

4-4 ضریب همبستگی درون گروهی عضلات در روشهای مختلف نرمالسازی ۶۳

۴-۴-۱ ضریب همبستگی درون گروهی عضله راست رانی در سه روش اسکات و حمل بار و پرش سارجنت ۶۳

۴-۴-۲ ضریب همبستگی درون گروهی عضله پهن داخلی در دو روش اسکات و حمل بار ۶۴

۴-۴-۳ ضریب همبستگی درون گروهی عضله پهن خارجی در دو روش حمل بار و اسکات ۶۵

۴-۴-۴ ضریب همبستگی درون گروهی عضله دوقلوی خارجی در دو روش تحمل وزن روی پنجه و پرش سارجنت ۶۶

۴-۴-۵ ضریب همبستگی درون گروهی عضله دوقلوی داخلی در دو روش حمل بار و پرش سارجنت ۶۷

۴-۴-۶ ضریب همبستگی درون گروهی عضله درشتنی قدامی در دو روش حمل بار و MVIC 68

4-5 ضریب تغییرات شدت فعالیت  عضلات در روشهای مختلف نرمالسازی ۶۹

۴-۵-۱ ضریب تغییرات شدت فعالیت عضله راست رانی در سه روش نرمالسازی اسکات، حمل بار و پرش سارجنت ۶۹

۴-۵-۲ ضریب تغییرات شدت فعالیت عضله پهن داخلی در دو روش نرمالسازی اسکات و حمل بار. ۷۰

۴-۵-۳ ضریب تغییرات شدت فعالیت عضله پهن خارجی در دو روش نرمالسازی اسکات، حمل بار ۷۱

۴-۵-۴ ضریب تغییرات شدت فعالیت عضله دوقلوی داخلی در دو روش نرمالسازی تحمل وزن روی پنجه و سارجنت ۷۲

۴-۵-۵ ضریب تغییرات شدت فعالیت عضله دوقلوی خارجی در دو روش نرمالسازی حمل بار و سارجنت ۷۳

۴-۵-۶ ضریب تغییرات شدت فعالیت عضله درشت نی قدامی در دو روش نرمالسازی حمل بار و MVIC 74

4-6 مقایسه شدت فعالیت عضلات هنگام راه رفتن در روشهای مختلف نرمالسازی. ۷۵

۴-۶-۱ شدت فعالیت عضله راست رانی هنگام راه رفتن در سه روش نرمالسازی اسکات، حمل بار و پرش سارجنت ۷۵

۴-۶-۲ شدت فعالیت عضله پهن داخلی هنگام راه رفتن در دو روش نرمالسازی اسکات و حمل بار ۷۶

۴-۶-۳ شدت فعالیت عضله پهن خارجی هنگام راه رفتن در دو روش نرمالسازی اسکات و حمل بار ۷۷

۴-۶-۴ شدت فعالیت عضله دوقلوی خارجی هنگام راه رفتن در سه روش نرمالسازی حمل بار و پرش سارجنت. ۷۸

۴-۶-۵ شدت فعالیت عضله دوقلوی داخلی هنگام راه رفتن در دو روش نرمالسازی تحمل وزن روی پنجه و پرش سارجنت. ۷۹

۴-۶-۶ شدت فعالیت عضله درشتنئی قدامی هنگام راه رفتن در دو روش نرمالسازی حمل بار وMVIC 80

فصل پنچم

۵-۱ مقدمه ۸۲

۵-۲ یافتههای مربوط به عضلات مختلف در روشهای متفاوت نرمالسازی. ۸۳

۵-۲-۱ عضله راست رانی ۸۳

۵-۲-۲ عضله پهن داخلی ۸۴

۵-۲-۳ عضله پهن خارجی ۸۴

۵-۲-۴ عضله دوقلوی خارجی ۸۵

۵-۲-۵ عضله دوقلوی داخلی ۸۶

۵-۲-۶ عضله درشتنی قدامی ۸۶

۵-۳ نتیجه گیری کلی ۸۷

۵-۴ پیشنهادات: ۸۸

 

فصل اول

 

طرح تحقیق

 

1-1 مقدمه

سیگنال الکتریکی، در ارتباط با انقباض عضله، الکترومیوگرافی یا EMG[1] نامیده می­شود (وینتر[۲]۲۰۰۹). در تعریفی دیگر می­توان گفت الکترومیوگرافی مطالعه فعالیت الکتریکی درون عضلات می­باشد. دستگاه الکترومیوگرافی می­تواند در خصوص حرکات خودآگاه (داوطلبانه) و رفلکسی عضلات اطلاعات مناسبی را فراهم نماید. در حقیقت دستگاه الکترومیوگرافی پتانسیل عمل عضلات را اندازه­گیری می­کند. الکترودهای EMG با حساسیت نسبتا بالایی پتانسیل عمل درون عضلات را دریافت و آن را به حافظه کامپیوتر و چاپگر منتقل می­نمایند(Peter Konrad; 2005). مقدار آمپلی­تود[۳] و فرکانس[۴] سیگنال خام[۵] به عوامل زیادی حساس و متغیر است.

قیمت:   ۱۲۰۰۰ تومان

 

فرمت

مطلب مشابه

پایان نامه کارشناسی ارشد با عنوان تئوری تئوکراسی و قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران

  عنوان: تئوری تئوکراسی و قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران فهرست مطالب عنوان                                                                                                                          صفحه …